lacivert bir ankara gecesinde
dolunay vardı yıldızlara inat
kimbilir hangi yalnız kalplerin
düşlerini süslemekteydi
ve gözlerinden akan yaşlarla belki...

utangaç dillerde söylenemeyen
keşkelerde kalmış
bir tek cümleydi
seni seviyorum, diyemeyen...
ve tüm ömrünü sarmalamış
cehennem ateşiyle yaşamak
kalmıştı yürek sızıyla başbaşa
alın yazısı deniyordu buna...