HER GÜN AĞLIYORUM

Garip bir günün sabahı
Ay dolunaydan çıkmış yıldızlar yasta
Yorgun adımlarım yokuşlarım isyanlarda
Hasretim yükselirken arşa

Sana demiştim kadınım
Gözyaşlarına banma beni
Kopan fırtınan orta yerinde
Gözlerime sığınma benim

Sensizliğin hatıralarını gömüyorum hücrelerime
Uykusuz nöbetlerim serseri bir katil
Ayrılığın nefesi avuçlarımda kör bıçak
Saatleri öldürüp sana gelemiyorum kadınım

Neden ağlıyorsun kadınım
Narında yandığım kış güneşim
Karanfil kokulu tenin neden kuruyor
Konuş susma çaresizim kadınım

Susma ne olur yüreğimde sinsi ayrılık pusulada
Yüzümde kara tebessüm bulutları
İkinci kez ağlamayı unuttum
Oysa ben her gün ağlıyorum kadınım

Durun vurmayın ruhsuz bedenime
İstediğin acı çekmem mi ver benim olsun
Ben ölmem sevdiğim yeter ki sen iste
Bir tek seni sevdim sende yoksun kadınım

Şiir:Remziye ÇELİK
Yorum:Hasan DAĞ
6.1.2012 CUMA